Poprzez wszelkie wieki w każdym pokoleniu ludzkości pomiędzy młodymi mężczyznami i kobietami pojawiają się specficzne uczucia prowadzące do narodzin szczególnej formy miłości będącej w późniejszym czasie fundamentem dobrego małżeństwa. Miłość ta rozwija się razem z człowiekiem poprzez całe jego życie, a nie tylko w okresie młodości.

W niełatwych chwilach swojego życia wielu poetów odwołuje się do Boga i do Jego miłości. Są to zarówno wołania o radę, podziękowania, jak i wiersze pretensjonalne, obwinianie Boga za złe rzeczy i wydarzenia. Głównie jednakże są to wiersze i hymny wychwalające Stwórcę i Jego dzieła. W utworach opisywane są relacje wśród człowiekiem a Bogiem. W wielu z nich można dostrzec pełne zaufanie oraz nadzieje pokładane w Bogu i oddanie Mu się do końca.

Miłość rodzicielska fascynowała wielu poetów na przestrzeni dziejów. Miłość rodzicielska to pierwsza miłość z jaką ma człowiek kontakt po przyjściu na świat. Jest to miłość szczególna z której na sam początek nie zdajemy sobie sprawy i w większości przypadków nie potrafimy jej docenić. Kochanowski w swoich “Trenach” wyrażał prywatne cierpienie po utracie ukochanej Urszulki. W utworze poeta wspomina indywidualne dziecko i je idealizuje. Pisze o ojcowskim smutku i pustce w domu i sercu.

Poezja miłosna odnosi się do wielu form miłości. Może być to zarówno miłość rodziców do dzieci, dzieci do rodziców, miłość do Boga, miłość do przyjaciół, miłośc do Ojczyzny, jak i miłość szczególna czyli miłość meżczyzny i kobiety będąca zwieńczeniem miłości ludzkiej.