Właściwie każdy chodził kiedyś do szkoły. A w tej szkole przez cały proces edukacji (w tej chwili) począwszy od 4 klasy szkoły podstawowej, aż po jej kres w klasie maturalnej uczniowie uczyli się języka polskiego. W pełnym procesie edukacji, na wspomnianych lekcjach uczniowie uczyli się ortografii, gramatyki, niemniej jednak nie tylko. Literatura również nie była im obca. To teraz owa literatura zajmowała uczniom najwięcej czasu. Priorytetowo w szkole średniej to literatura jest priorytetem przy nauczaniu języka polskiego. W gronie dzieł literackich pojawiają się bardzo różne pozycje. W zależności na pewno od omawianej epoki. Jeżeli np. w danym okresie omawianym okresem jest pozytywizm to bezsprzecznie królują powieści i to te związane silnie z nurtem realizmu. O ile jednak na języku polskim jesteśmy w okresie np. romantyzmu to króluje poezja. Poezja jest niestety mniej lubiana poprzez znakomita większość uczniów, raczej nie lubią jej omawiać. Wiersze są raczej ich piętą achillesową, a nie mocną stroną. Literatura poszerza horyzonty uczniów. Oczytanie daje im edukację ogólną, zwłaszcza o ile chodzi o powieści, czy powieści dokumentalne. Powieści nierealistyczne pobudzają wyobraźnie. Z kolei jeśli chodzi o wiersze, poezja uczy uczniów twórczego myślenia. To także pobudza wyobraźnie. Przede wszystkim jednakże kształtuje indywidualność. Niestety w ostatnim czasie zabijaną przez rozsławione już klucze odpowiedzi. W zgodzie z którymi uczniowie muszą przeanalizować literaturę w tym również wiersze. Wszystko wskazuje jednakże na to, że już wkrótce Ministerstwo Edukacji wycofa się z tego pomysłu.