Budownictwo

Pewnego razu zdarzył się cud. I nie jest to wcale żaden kawał estradowy. Był piękny, słoneczny poranek  akurat miałam tego dnia wolne od pracy i zajęć na studiach. Dla przypomnienia jestem zatrudniona w dużej korporacji architektonicznej a studiuję na Uniwersytecie Warszawskim właśnie architekturę na czwartym roku. Zamierzałam, że tego dnia przygotuję jakieś projekty domów jednorodzinnych, ponieważ już niedługo zapomnę jak to się przygotowuje. Ani razu wcześniej nie zdarzało mi się, żeby praca przyszła do mnie. Do tej pory to ja musiałam się o wszystko starać, nalegać, aby otrzymać jakieś dodatkowe prace, czy rysunki w domu. Aż tu niespodziewanie zadzwonił dzwonek do drzwi i zobaczyłam starszego pana, na oko po pięćdziesiątce, który nalegał, żeby ze mną porozmawiać. W pierwszym odruchu sądziłam, że to jakiś naciągacz jakich nie mało i zamierzałam go zbyć, informując go, że nie potrzebuję ani ozdób ani nowego odkurzacza. Nie pasowało mi jedno. Nigdy wcześniej akwizytorem nie był starszy pan, przeważnie urodziwe, młode studentki. Stwierdziłam, więc, że prawdopodobnie dopracowuje sobie do i tak małej już emerytury. Wtem rozpędził wszelkie moje wątpliwości i stwierdził, że owszem jest pośrednikiem, ale odwiedza mnie w innej kwestii. Chciał powierzyć mi dwa projekty domów jednorodzinnych, bo planują z żoną przeprowadzkę. Zastanawiałam się z jakiego powodu wybrał akurat mnie i czy to nie cud, że dzisiaj, gdy miałam się za to zabrać, zjawił się on. Omówiliśmy wstępnie wszystkie cechy jakimi miałby się odznaczać dom tego faceta i zaprosiłam go do siebie za miesiąc. Wówczas będzie realne rozmawiać o jakichś rezultatach pracy.

Odwiedź również budowa domu, domy jednorodzinne