Dość w wielu przypadkach, bo u ok. 17,pięć% populacji polskiej, istnieje dodatkowy płat gruczołu sutkowego, położony duże cycki częściowo w dole pachowym, klinicznie zwany ogonem Spence’a.
U kobiet, które nie rodziły, cycki przewody mleczne przedstawiają się jako lite, kolbowato zakończone cewy, tylko miejscami posiadające światło. W czasie ciąży w gruczole dochodzi jednakże do szeregu konwersji przewody mleczne rozrastają się, oddając boczne rozgałęzienia, uzyskujące światło. W okresie przekwitania następuje zanik tkanki gruczołowej.

U obu płci mogą występować dodatkowe brodawki sutkowe (zob. hyperthelia). Spotyka się je raz na 2-5 tysięcy przypadków[potrzebne źródło]. Najczęściej cycki leżą one kilka centymetrów niżej i nieco ku środkowi od brodawki normalnej.

Na otoczce brodawki widoczne są okrężnie biegnące zmarszczki. Na jej obwodzie występuje kilkanaście guzków, zawierających gruczoły otoczki są to przeważnie wielkie gruczoły kłębkowate oraz dodatkowo rozrzucone pomiędzy nich gruczoły łojowe i potowe cycki . W otoczce przebiegają promieniste włókna mięśniówki gładkiej, powiązane z mięśniówką brodawki.

Gruczoł sutkowy składa się z 15-20 płatów (lobi glandulae mammariae), będącymi właściwie złożonymi gruczołami pęcherzykowymi. Z każdego płata uchodzi przewód mleczny (ductus lactiferus), który przed swym ujściem na brodawce cycki sutkowej rozszerza się w zatokę mleczną (sinus lactiferus). Zatoki te, o przekroju rzędu 5 8 mm i długości średnio 12 mm, kończą się u podstawy brodawki zwężeniem.