W świetle polskiego prawa za dziecko uznaje się każdą istotę ludzką od poczęcia aż do osiągnięcia pełnoletności.

Z kolei w rozumieniu Konwencji o prawach dziecka, przyjętą przez Zgromadzenie Ogólne Narodów Zjednoczonych, dziecko, mając na uwadze własną niedojrzałość fizyczną i umysłową, wymaga szczególnej opieki oraz troski, w tym właściwej ochrony prawnej, zarówno przed jak również po urodzeniu.

Dziecko w polskim prawie karnym nie ma pełni praw obywatelskich oraz musi za każdym razem mieć jakiegoś prawnego opiekuna, który z jednej strony odpowiada za niego prawnie, a z drugiej ma obowiązek zapewniać mu materialną i psychiczną opiekę.

Prawo oraz obowiązek do sprawowania tej opieki przysługuje w pierwszej kolejności biologicznym rodzicom dziecka. Gdy z jakichś względów rodzice nie mogą lub nie pragną sprawować tej opieki, sąd cywilny ma prawo przydzielić ją komuś innemu.

Jeśli dziecko, które nie ma rodziców albo którego rodzice zrzekli się praw rodzicielskich, nie zostanie adoptowane, jego opiekunem prawnym staje się państwo.

Prawo polskie w obszarze praw Dziecka i prawa adopcyjnego jest w pełni kompatybilne z Kartą Praw dziecka ONZ, którą Polska ratyfikowała a także ma obowiązek przestrzegać.

Dodaj bezpłatnie swój felieton na zagadnienie dzieci do naszego spisu Dziecięcy. Da to Twojej witrynie dodatkowy zastrzyk w postaci linku, co na pewno wpłynie korzystnie na pozycję Twojej witryny w wynikach przeszukiwania.

Zapraszam w celu odwiedzenia witryny Dziecięcy a także dodania artykułu na temat dzieci.